Τα κινούμενα σχέδια είναι ταινίες, στις οποίες πρωταγωνιστούν ζωγραφιστές φιγούρες αντί για ηθοποιοί. Οι ηρωές τους είναι συνήθως ζώα ή φανταστικά πλάσματα, με αστεία μορφή. Μιλούν και συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι.(...)
Για να δημιουργηθεί ένα κινούμενο σχέδιο, τα αρχικά σκίτσα ζωγραφίζονται σε διάφανες επιφάνειες και μετά ζωγραφίζονται. Κάθε σχέδιο διαφέρει ελάχιστα από το προηγούμενο. Στη συνέχεια τα σχέδια φωτογραφίζονται με τη σειρά και δημιουργείται ένα ενιαίο φιλμ. Όταν το φιλμ προβάλλεται με ταχύτητα, οι φιγούρες των σχεδίων φαίνονται σαν να κινούνται.(...) Ήταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους. Χρειάζονταν 24 διαφορετικά σκίτσα για να αποδοθεί στη σκηνή κίνηση διάρκειας ενός δευτερολέπτου. Φανταστείτε λοιπόν πόσα σκίτσα σχεδιάστηκαν για την ταινία αυτή, διάρκειας ογδοντατριών λεπτών.
Πηγή: Βικιπαίδεια (Κινούμενα σχέδια)
Ελληνικό κινούμενο σχέδιο
Πέντε χρόνια μετά την προβολή της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας με κινούμενα σχέδια που υλοποιήθηκε από τον οργανισμό Walt Disney Η Χιονάτη και οι 7 νάνοι (1937), ένας έλληνας σκιτσογράφος ο Σταμάτης Πολενάκης σχεδιάζει την πρώτη ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους με τίτλο Ο Ντούτσε Αφηγείται (3,5 min, ασπρόμαυρη). Ήταν χειμώνας του 1942 στη Σίφνο και μάλιστα στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Η ταινία κινηματογραφήθηκε μερικά χρόνια αργότερα, το 1945 με τη βοήθεια των Παπαδούκα και Μεραβίδη και ήταν μια αντιφασιστική σάτιρα με τον Ντούτσε να προσπαθεί να καλύψει με ψέματα, την ήττα του από τους Έλληνες. Ευρήματα και σκηνοθετική τόλμη χαρακτηρίζουν αυτή την πρώτη ηρωική ελληνική προσπάθεια στον χώρο του animation. Την αμέσως επόμενη χρονιά, το 1946, ο Γιάννης Ρουσσόπουλος δημιουργεί την ταινία Σιγά τους Κεραυνούς (5min, ασπρόμαυρη) όπου περιγράφει με χιούμορ, δράσεις και συγκρούσεις των θεών του Ολύμπου. Αν και ο δρόμος είχε πλέον ανοίξει και η άνθιση του ελληνικού κινηματογράφου που θα ακολουθούσε τις δεκαετίες του ’50 και ’60 θα μπορούσε να συμπαρασύρει την παραγωγή του ελληνικού animation, εν τούτοις παρέμεινε για 40 και πλέον χρόνια υπόθεση μεμονωμένων και ηρωικών προσπαθειών διαφόρων καλλιτεχνών με μεράκι, πάθος, και πείσμα. Η αδιαφορία των παραγωγών να συστήσουν οργανωμένες εταιρείες κινουμένων σχεδίων -όπως ήταν η «Finos Film» και η «Καραγιάννης Καρατζόπουλος» για τις live action ταινίες-, οδήγησαν τους περισσότερους δημιουργούς στη διαφήμιση όπου εκπαιδεύτηκαν στο animation, απέκτησαν πείρα στο art direction και το post production αλλά δεν εξέλιξαν πολύ τα αφηγηματικά τους μέσα και γνώσεις. Άλλοι πάλι στράφηκαν μετά από λίγες προσπάθειες στην εικονογράφηση, τη ζωγραφική ή στις ταινίες live action. Κύρια αιτία της μη ανάπτυξης της τεχνικής του ελληνικού animation υπήρξε για χρόνια η αδυναμία συνεργασίας των ελλήνων δημιουργών σε μεγάλες ομάδες αλλά και η ανυπαρξία σχολών animation υψηλού επιπέδου στη χώρα μας. Τρίτη αιτία θα μπορούσε να θεωρηθεί η ανυπαρξία των απαραίτητων κεφαλαίων αφού όπως αποδείχθηκε στην Ελλάδα για πολλές δεκαετίες διακινήθηκαν δισεκατομμύρια χωρίς όμως καμία μέριμνα στον τομέα της ανάπτυξης.
Πηγή: Βικιπαίδεια (Ελληνικό κινούμενο σχέδιο)
Ακολουθούν αποσπάσματα: Το 1980 ο Θανάσης Νέτας σχεδιάζει και κινηματογραφεί για λογαριασμό της ΕΡΤ ένα μικρό φιλμάκι ως κοινωνικό μήνυμα για τα σκουπίδια που πνίγουν την Αθήνα, με τον τίτλο Βοήθεια (έγχρωμο). Η δεκαετία του ’90 που ακολούθησε χαρακτηρίστηκε από τη σύσταση πολλών νέων εταιρειών που στόχο είχαν να αξιοποιήσουν τη χρηματική βοήθεια των προγραμμάτων της ευρωπαϊκής ένωσης (Πρόγραμμα MEDIA) για τη δημιουργία τηλεοπτικών σειρών και τηλεταινιών, ενώ τη δεκαετία του 2000 έγιναν οι πρώτες σημαντικές παραγωγές με τη νέα τεχνολογία και το 3D animation.
Για να δημιουργηθεί ένα κινούμενο σχέδιο, τα αρχικά σκίτσα ζωγραφίζονται σε διάφανες επιφάνειες και μετά ζωγραφίζονται. Κάθε σχέδιο διαφέρει ελάχιστα από το προηγούμενο. Στη συνέχεια τα σχέδια φωτογραφίζονται με τη σειρά και δημιουργείται ένα ενιαίο φιλμ. Όταν το φιλμ προβάλλεται με ταχύτητα, οι φιγούρες των σχεδίων φαίνονται σαν να κινούνται.(...) Ήταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους. Χρειάζονταν 24 διαφορετικά σκίτσα για να αποδοθεί στη σκηνή κίνηση διάρκειας ενός δευτερολέπτου. Φανταστείτε λοιπόν πόσα σκίτσα σχεδιάστηκαν για την ταινία αυτή, διάρκειας ογδοντατριών λεπτών.
Πηγή: Βικιπαίδεια (Κινούμενα σχέδια)
Ελληνικό κινούμενο σχέδιο
Πέντε χρόνια μετά την προβολή της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας με κινούμενα σχέδια που υλοποιήθηκε από τον οργανισμό Walt Disney Η Χιονάτη και οι 7 νάνοι (1937), ένας έλληνας σκιτσογράφος ο Σταμάτης Πολενάκης σχεδιάζει την πρώτη ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους με τίτλο Ο Ντούτσε Αφηγείται (3,5 min, ασπρόμαυρη). Ήταν χειμώνας του 1942 στη Σίφνο και μάλιστα στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Η ταινία κινηματογραφήθηκε μερικά χρόνια αργότερα, το 1945 με τη βοήθεια των Παπαδούκα και Μεραβίδη και ήταν μια αντιφασιστική σάτιρα με τον Ντούτσε να προσπαθεί να καλύψει με ψέματα, την ήττα του από τους Έλληνες. Ευρήματα και σκηνοθετική τόλμη χαρακτηρίζουν αυτή την πρώτη ηρωική ελληνική προσπάθεια στον χώρο του animation. Την αμέσως επόμενη χρονιά, το 1946, ο Γιάννης Ρουσσόπουλος δημιουργεί την ταινία Σιγά τους Κεραυνούς (5min, ασπρόμαυρη) όπου περιγράφει με χιούμορ, δράσεις και συγκρούσεις των θεών του Ολύμπου. Αν και ο δρόμος είχε πλέον ανοίξει και η άνθιση του ελληνικού κινηματογράφου που θα ακολουθούσε τις δεκαετίες του ’50 και ’60 θα μπορούσε να συμπαρασύρει την παραγωγή του ελληνικού animation, εν τούτοις παρέμεινε για 40 και πλέον χρόνια υπόθεση μεμονωμένων και ηρωικών προσπαθειών διαφόρων καλλιτεχνών με μεράκι, πάθος, και πείσμα. Η αδιαφορία των παραγωγών να συστήσουν οργανωμένες εταιρείες κινουμένων σχεδίων -όπως ήταν η «Finos Film» και η «Καραγιάννης Καρατζόπουλος» για τις live action ταινίες-, οδήγησαν τους περισσότερους δημιουργούς στη διαφήμιση όπου εκπαιδεύτηκαν στο animation, απέκτησαν πείρα στο art direction και το post production αλλά δεν εξέλιξαν πολύ τα αφηγηματικά τους μέσα και γνώσεις. Άλλοι πάλι στράφηκαν μετά από λίγες προσπάθειες στην εικονογράφηση, τη ζωγραφική ή στις ταινίες live action. Κύρια αιτία της μη ανάπτυξης της τεχνικής του ελληνικού animation υπήρξε για χρόνια η αδυναμία συνεργασίας των ελλήνων δημιουργών σε μεγάλες ομάδες αλλά και η ανυπαρξία σχολών animation υψηλού επιπέδου στη χώρα μας. Τρίτη αιτία θα μπορούσε να θεωρηθεί η ανυπαρξία των απαραίτητων κεφαλαίων αφού όπως αποδείχθηκε στην Ελλάδα για πολλές δεκαετίες διακινήθηκαν δισεκατομμύρια χωρίς όμως καμία μέριμνα στον τομέα της ανάπτυξης.
Πηγή: Βικιπαίδεια (Ελληνικό κινούμενο σχέδιο)
Ακολουθούν αποσπάσματα: Το 1980 ο Θανάσης Νέτας σχεδιάζει και κινηματογραφεί για λογαριασμό της ΕΡΤ ένα μικρό φιλμάκι ως κοινωνικό μήνυμα για τα σκουπίδια που πνίγουν την Αθήνα, με τον τίτλο Βοήθεια (έγχρωμο). Η δεκαετία του ’90 που ακολούθησε χαρακτηρίστηκε από τη σύσταση πολλών νέων εταιρειών που στόχο είχαν να αξιοποιήσουν τη χρηματική βοήθεια των προγραμμάτων της ευρωπαϊκής ένωσης (Πρόγραμμα MEDIA) για τη δημιουργία τηλεοπτικών σειρών και τηλεταινιών, ενώ τη δεκαετία του 2000 έγιναν οι πρώτες σημαντικές παραγωγές με τη νέα τεχνολογία και το 3D animation.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου